ARA´S

Hyacinth ara

Soldatenara

De grote ara´s bestaan uit de drie geslachten, namelijk Anadorhynchus, Cyanopsitta en ara. De ara´s uit het geslacht Anadorhynchus zijn allemaal blauw of blauwgroen van kleur en bezitten geen naakte gezichtshuid maar een naakte gele rand rond de ogen en aan de basis van de snavel. Het geslacht Cyanopsitta omvat slechts één soort, namelijk de Spix ara. De Spix ara is de meest bedreigde ara in het wild. Het geslacht ara omvat de meeste soorten en ondersoorten. Een aantal hiervan worden algemeen gehouden door liefhebbers en worden daarom uitgebreid in dit boek behandeld. De soorten van beide eerst genoemde geslachten komen in volières slechts zelden voor. Verder wordt nog het geslacht Diopsittaca onderscheiden waarin de dwergara´s zijn ondergebracht. Ara's worden in het algemeen gekenmerkt door een lange staart en een grote, brede bovensnavel. Een ander kenmerk is de kale huid aan de kop, de teugel, de oogstreek en een deel van de wangen. Ara´s variëren in lengte van 30 cm.(Diopsittaca nobilis) tot bijna een meter, zoals bijvoorbeeld de blauwgeleara (Ara ararauna). De herkomst van de ara's  is Midden- en Zuid-Amerika. Hier leven de vogels in de tropische regenwouden. Tot de meest gehouden grote soorten ara´s behoren de blauwgeleara (Ara ararauna), de groenvleugelara (Ara chloroptera), de geelvleugelara (Ara macao) en de soldatenara´s (Ara militaris en Ara ambigua). Van de dwergara´s komt de Hahn- of roodschouderara (Ara nobilis) vrij algemeen bij de liefhebbers voor. Ara´s kunnen gemiddeld 60 jaar oud worden. Ze zijn over het algemeen op een leeftijd van 4 tot 6 jaar geslachtsrijp, dit is echter afhankelijk van de soort. De grotere soorten, vanaf de blauwgeleara (Ara ararauna) leggen tussen de 2 en 4 eieren. De kleinere soorten 3 tot 4 eieren. Afhankelijk van de soort bedraagt de broedduur bij ara’s 24 tot 28 dagen. Hoewel de eieren alleen door de pop worden uitgebroed is ook de man vaak op het nest te vinden. De jongen vliegen na ongeveer 95 dagen uit. De jongen van de grote soorten ara’s zijn bij het uitvliegen te herkennen aan de grijze irissen, de lichter getinte snavel en kortere staart. Ara's hebben van nature een zeer hard stemgeluid. Bij het imiteren 'praten' ze echter veelal met een zachte stem. Ara's vragen heel veel aandacht. Bij het houden van ara’s als huisdier dient hier terdege rekening mee gehouden te worden. Wanneer de vogels in broedconditie zijn worden ze zeer agressief in het verdedigen van hun nest. In het wild gevangen (volwassen) ara's zijn ongeschikt als huisdier. Dergelijke vogels zijn vaak zeer luidruchtig en vernielzuchtig.

Binnen het geslacht Diopsittaca (dwergara´s) wordt één soort onderscheiden met de volgende ondersoorten: 

Binnen het geslacht Anodorhynchus (blauwe ara´s) worden de volgende soorten onderscheiden: