| papegaaien.net |
 |
| Statistieken | Boeken | Links | Forum | Vraag en aanbod |
|
|
| Vertel een vriend over deze site |
|
Menu |
WITVOORHOOFDAMAZONE | ||
|
AMAZONA ALBIFRONS | |||
| Home |
|
|
|
| Ara´s | |||
| Caiques | |||
| Kaketoes | |||
| Lories | |||
| Papegaaien | |||
| Papegaaien als huisdier | |||
| Pionussen | |||
| Ziekten | |||
| Filmpjes | |||
|
Witvoorhoofdamazone |
Witvoorhoofdamazone |
|
|
|
Ondersoorten Bij de witvoorhoofdamazonepapegaai worden de volgende ondersoorten onderscheiden:
Amazona albifrons albifrons Formaat: 26 cm. groot. Ringmaat: 8 mm. Geslachtsonderscheid: Zie bij beschrijving pop. Man: De algehele lichaamskleur is groen. Het voorhoofd en het voorste deel van de schedel is wit, bij sommige vogels crème. De bevedering rondom de ogen, de teugels en het handdek zijn rood. De veren op de schedel zijn mat blauw en zwart gezoomd. De handpennen van de vleugels en de buitenvlag van de armpennen zijn blauw. De onder- en bovenstaartdekveren zijn geelgroen. De bovenzijde van de staart is groen met een groengele punt. De buitenste staartveerbasis is rood. De naakte oogring is grijs en de irissen van de ogen bleekgeel tot oranje. De snavel is geelachtig hoornkleurig en de poten zijn bruinachtig van kleur. Pop: De pop is vrijwel gelijk aan de man maar zij heeft groene duimveren en in de regel ook groene handdekveren i.p.v. rode zoals bij de man. Er zijn poppen waarbij meerdere of alle handdekveren rood zijn, echter de duimveren zijn altijd groen. Amazona albifrons nana Formaat: 24 cm. groot. Ringmaat: 7,5 mm. Geslachtsonderscheid: Er is uiterlijk verschil tussen man en pop, zie bij A. a. albifrons. Man en pop: A. a. nana is gelijk aan A. a. albifrons maar kleiner. Amazona albifrons saltuensis Formaat: 26 cm. groot. Ringmaat: 8 mm. Geslachtsonderscheid: Er is uiterlijk verschil tussen man en pop, zie bij A. a. albifrons. Man en pop: A. a. saltuensis is gelijk aan A. a. albifrons maar de groene lichaamskleur is sterk blauwovergoten, hetgeen vooral geldt voor de rug en de nek. Het blauw van de schedel reikt bij deze ondersoort tot in de nek. De voeding van witvoorhoofdamazonepapegaaien De dagelijkse voeding voor amazonepapegaaien dient grofweg uit drie (gelijke) delen te bestaan en zou er als volgt uit kunnen zien: 1) een goed zaadmengsel voor papegaaien. Bij voorkeur zitten er in een dergelijk mengsel ook palmnoten. 2) een mengsel van gekiemd zaad, eivoer en universeelvoer. Geef dit in een verhouding van 1:1:1. Nadat het kiemzaad is geweekt kan hier het eivoer en het universeelvoer door gemengd worden. Verder is het verstandig twee keer per week, ondanks dat de vogels er ook vrij over moeten kunnen beschikken, scherpe maagkiezel en oesterschelpengrit door het kiemzaad te mengen. 3) een mengsel van fruit (appel, peer, rozebottel, sinaasappel, druiven e.d.) en groenvoer (o.a. wortel, tomaat, witlof, paprika, andijvie e.d.). Ook kan bijvoorbeeld 2 keer per week een nat gemaakt en uitgekneed snee bruinbrood gegeven worden. Vooral als er jongen zijn wordt hier graag van gegeten. Verder dienen de vogels dagelijks vers drinkwater aangeboden te krijgen waaraan eenmaal per week een multivitamine wordt toegevoegd. In de periode dat er jongen zijn dient de dagelijkse hoeveelheid voedsel sterk verhoogd te worden. Door de voedselbehoefte van de jongen eten de oudervogels dan een veelvoud van wat ze buiten de broedtijd eten. Huisvesting van witvoorhoofdamazonepapegaaien Een goed onderkomen voor een kweekkoppel amazonepapegaaien is een binnenvolière van 2,5 x 2 x 2 meter (lxbxh) met daarin een nestkast, een klimboom en wat (knaag)takken. Bij voorkeur heeft de binnenvolière nog een buitenvolière met een afmeting van bijvoorbeeld 4 x 2 x 2 meter. In de binnenvolière dient een verwarming aanwezig te zijn die er voor zorgt dat in de koude (vochtige) maanden bijverwarmd kan worden tot een binnentemperatuur van ongeveer 10 °C. Vanwege de sterke snavels van de vogels is een metalen volière (bijvoorbeeld van ijzer of aluminium) omspannen met een zware kwaliteit gaas een vereiste. Ook de eet- en drinkbakken dienen van metaal te zijn en zodanig geplaatst te worden dat de vogels ze niet kunnen omgooien. Herkomst en leefwijze A. a. albifrons heeft zijn verspreidingsgebied in het westelijk deel van Centraal Mexico. A. a. saltuensis is te vinden in Noordwest Mexico en A. a. nana in Zuid Mexico van Veracruz tot Costa Rica. Witvoorhoofdamazones worden gesignaleerd in allerlei bostypes, open land, savannen, woestijnachtig gebied met catusbegroeiing als ook in bergachtige landschappen tot een hoogte van circa 1900 meter. In hun leefgebied trekken de vogels paarsgewijs of in kleine groepjes rond maar op gemeenschappelijke slaapplaatsen (o.a. mangrovebossen) komen zwermen voor van honderden vogels. Het voedsel wat ze nuttigen bestaat in hoofdzaak uit allerlei zaden, bessen, noten, fruit, bloesem, maïs en bladknoppen. Kweken met witvoorhoofdamazonepapegaaien Nestblok: Als nestgelegenheid kan een van dik hout gemaakte nestkast of een uitgeholde natuurstam gegeven worden. Deze dient een bodemoppervlak te hebben van 24 x 24 cm. en een hoogte van 80 cm. Het invlieggat dient een doorsnede te hebben van ongeveer 10 cm. Om de vogels te helpen bij het in- en uit gaan van het blok is het aan te raden de binnenzijde van het blok onder het invlieggat te voorzien van een strookje gaas en of krammen. Verder is het aan te bevelen een inspectieluikje aan te brengen. Zorg er daarbij voor dat het luikje vanaf de buitenzijde van de volière kan worden geopend. Hiermee kan het broedproces worden gevolgd zonder de vogels al teveel te storen. Nestmateriaal: Als nestmateriaal dient een mengsel van (onbemeste)potgrond en houtspaanders in het blok te worden aangebracht. Ook kan een dik stuk vermolmd hout gegeven worden. Dit wordt dan door de vogels geheel stuk geknaagd waardoor een prima bodembedekking in het nestblok ontstaat. Kweek: Gemiddeld worden vier eieren gelegd die na ongeveer 28 dagen uitkomen. De jongen vliegen na ca. 50 dagen uit en worden dan nog enkele weken door de ouders (bij)gevoerd. Verder is de kweek vergelijkbaar met de blauwvoorhoofdamazonepapegaai, zie aldaar. Bijzonderheden Tijdens het broedproces blijken de vogels gevoelig voor nestcontrole. Om te voorkomen dat ze de eieren of de jongen vroegtijdig in de steek laten is het belangrijk dat het nestblok een inspectieluikje heeft en dat deze vanaf de buitenzijde van de volière kan worden geopend. Hiermee kan het broedproces worden gevolgd, als de vogels van het nest zijn, zonder de vogels al teveel te storen. In de meeste gevallen zijn de jonge mannen in het nest al te herkennen aan de rode duimveertjes. Bij jonge poppen zijn deze groen. A. van Kooten
|
|
|||||||||||||||||
| Home | Boeken | Links | Forum | Vraag en aanbod |
|
Copyright 2007 Adri van Kooten
|