|
|
Ondersoorten
-
Amazona farinosa farinosa
- Mülleramazone
-
Amazona farinosa virenticeps
- Costa Rica-amazone
-
Amazona farinosa guatemalae
- Guatemala-amazone
Door sommige taxonomen worden ook nog de ondersoorten
A. f. inornata
en
A. f. chapmani
onderscheiden. Vanwege de te geringe verschillen met de andere
ondersoorten zijn die in de in dit boek gehanteerde indeling niet meer
opgenomen.
Amazona farinosa farinosa
- Mülleramazone
Formaat:
Het formaat van de Mulleramazone
is
38 cm.
Ringmaat: 11 mm.
Geslachtsonderscheid:
Man en pop zijn uiterlijk gelijk.
Beschrijving man en pop:
De algehele lichaamskleur is groen met op de nek, de rug en de mantel
een grijswitte aanslag. De achterzijde van de kop en de nek is matgroen
met brede grijsviolette zomen en zwarte randen. Op de schedel bevindt
zich een gele vlek die per vogel varieert. Bij sommige vogels is deze
gereduceerd tot enkele gele veertjes of zelfs helemaal verdwenen. De
boven- en onderzijde van de staart is geelgroen. De hand- en armpennen
zijn naar de punt toe violetblauw. De vogels hebben een rode
vleugelspiegel, die wordt gevormd door de vijf buitenste armpennen. De
staart is groen met een groengele punt. De buitenste staartveren laten
bij sommige vogels een rode tekening zien. De naakte oogring is
witachtig, de iris bruinrood tot rood. De kleur van de snavel is
donkergrijs en die van de poten grijs.
Amazona farinosa virenticeps
- Costa Rica-amazone
Formaat: 38 cm.
Ringmaat: 11 mm.
Geslachtsonderscheid: als bij de nominaatvorm.
Man en pop:
A. f. virenticeps
lijkt op
A. f. guatemalae
maar het voorhoofd, de teugel en de schedel zijn bij deze ondersoort
lichtpaars tot blauwgrijs van kleur.
Amazona farinosa guatemalae
- Guatemala-amazone
Formaat: 38 cm.
Ringmaat: 11 mm.
Geslachtsonderscheid: als bij de nominaatvorm.
Man en pop: als de nominaatvorm, maar de lichaamsbevedering is in
het geheel meer geelgroen van kleur. De bevedering van buik en borst is
bij sommige vogels duidelijk geelgroen. Het voorhoofd, de teugel en de
schedel zijn blauw tot kobaltblauw.
Herkomst en leefwijze
De nominaatvorm komt voor in het centrale gedeelte van noordelijk
Zuid-Amerika en verder in een groot deel van Brazilie, geheel
Frans-Guyana, Suriname en Brits-Guyana, Zuid-Venezuela, Oost-Colombia en
Noord-Bolivia. Waarschijnlijk is er nog een geďsoleerde groep die te
vinden is in het oosten van Brazilie van zuidelijk Bahia tot
zuidoostelijk Sao Paulo.
Het
verspreidingsgebied van A. f. virenticeps loopt van West-Panama
in het westelijk deel van de provincie Chiriqui en Bocas del Toro
noordwaarts via Costa Rica tot in Nicaragua. A. f. guatemalae
komt voor in Mexico van Zuid-Veracruz en Oaxaca langs de Caribische
zijde zuidwaarts tot Honduras.
In Colombia en Zuid-Venezuela is de Mülleramazone een bewoner van het
tropisch bos, in de Guyana's meer van het bos in het laagland bij de
kust in de nabijheid van rivieren. Verder komen ze voor in
regenwouden en bergbossen tot op hoogtes van 1500 m. In bosgebieden
houden ze zich bij voorkeur op aan de bosranden. Hun voedsel bestaat
vooral uit
zaden, bessen, noten, bladknoppen, vruchten en bloesems.
Deze worden verzameld in de toppen van de bomen. Buiten de broedtijd
leven de vogels paarsgewijs of in groepen van maximaal twintig vogels.
Als broedgelegenheid gebruiken ze boomholten en holten van dode
palmbomen.
De voeding van Mulleramazones
De dagelijkse voeding voor amazonepapegaaien dient grofweg uit drie
(gelijke) delen te bestaan en zou er als volgt uit kunnen zien:
1)
een goed zaadmengsel voor papegaaien. Bij voorkeur zitten er
in een dergelijk mengsel ook palmnoten.
2)
een mengsel van gekiemd zaad, eivoer en universeelvoer. Geef
dit in een verhouding van 1:1:1. Nadat het kiemzaad is geweekt kan hier
het eivoer en het universeelvoer door gemengd worden. Verder is het
verstandig twee keer per week, ondanks dat de vogels er ook vrij over
moeten kunnen beschikken, scherpe maagkiezel en oesterschelpengrit door
het kiemzaad te mengen.
3)
een mengsel van fruit (appel, peer, rozebottel, sinaasappel,
druiven e.d.) en groenvoer (o.a. wortel, tomaat, witlof, paprika,
andijvie e.d.).
Ook
kan bijvoorbeeld 2 keer per week een nat gemaakt en uitgekneed snee
bruinbrood gegeven worden. Vooral als er jongen zijn wordt hier graag
van gegeten. Verder dienen de vogels dagelijks vers drinkwater
aangeboden te krijgen waaraan eenmaal per week een multivitamine wordt
toegevoegd. In de periode dat er jongen zijn dient de dagelijkse
hoeveelheid voedsel sterk verhoogd te worden. Door de voedselbehoefte
van de jongen eten de oudervogels dan een veelvoud van wat ze buiten de
broedtijd eten.
Huisvesting van Mulleramazones
Een goed onderkomen voor een kweekkoppel amazonepapegaaien is een
binnenvoličre van 2,5 x 2 x 2 meter (lxbxh) met daarin een nestkast, een
klimboom en wat (knaag)takken.
Bij voorkeur heeft de binnenvoličre nog een buitenvoličre met een
afmeting van bijvoorbeeld 4 x 2 x 2 meter. In de binnenvoličre dient een
verwarming aanwezig te zijn die er voor zorgt dat in de koude (vochtige)
maanden bijverwarmd kan worden tot een binnentemperatuur van ongeveer 10 °C. Vanwege de sterke snavels
van de vogels is een metalen voličre (bijvoorbeeld van ijzer of
aluminium) omspannen met een zware kwaliteit gaas een vereiste. Ook de
eet- en drinkbakken dienen van metaal te zijn en zodanig geplaatst te
worden dat de vogels ze niet kunnen omgooien.
Kweken met Mulleramazones
Als nestgelegenheid kan een van dik hout gemaakte nestkast of een
uitgeholde natuurstam worden gegeven. Deze dient een bodemoppervlak te
hebben van 30 x 30 cm. en een hoogte van 50 tot 60 cm. met een
invlieggat van ongeveer 12 cm in doorsnee. Ook nestblokken van andere
afmetingen, bijvoorbeeld 80 x 40 x 40 cm, worden door de vogels wel
geaccepteerd. Over het algemeen zijn ze hier niet al te kieskeurig in. Om
de vogels te helpen bij het in- en uitgaan van het blok is het aan te
raden de binnenzijde onder het invlieggat te voorzien van een strookje
gaas of krammen. Verder is het aan te bevelen een inspectieluikje aan te
brengen. Zorg er daarbij voor dat het luikje vanaf de buitenzijde van de
voličre kan worden geopend. Hiermee kan het broedproces worden gevolgd
zonder de vogels al teveel te storen. Bovendien hebt u dan minder of
geen last van hun agressieve gedrag.
Als nestmateriaal kunnen bosgrond van naaldbomen, wilgenmolm of
houtkrullen worden gegeven (ca. 4 – 5 cm dik). Ook kan een dik stuk
vermolmd hout worden verstrekt. Dit wordt dan door de vogels geheel stuk
geknaagd waardoor een prima bodembedekking ontstaat.
Als de vogels broedrijp worden begint het gedrag van man en pop te
veranderen. Beide vogels worden dan luidruchtiger en agressiever.
Vaak al bij het benaderen van de voličre is dit merkbaar. Om te
imponeren gaat dit veelal gepaard met het uitvoeren van schijnaanvallen,
en in extremere gevallen springen de vogels tegen het gaas. In deze
periode zal de man ook de pop beginnen te voeren, hetgeen een duidelijk
teken van broedrijpheid is.
Beide vogels zullen nu ook interesse gaan tonen voor het nestblok en het
duurt dan vaak niet lang of ze zitten er regelmatig in.
Vaak is bij de pop aan een dikker wordend achterlijf te zien dat er
eieren op komst zijn. Het legsel bestaat uit twee tot vier eieren, een
enkele keer vijf. Deze worden gewoonlijk om de dag gelegd. Het komt
echter ook regelmatig voor dat er drie dagen tussen zitten. Veelal
begint de pop na het leggen van het tweede ei te broeden. Ze zal dan ook
niet te vaak meer uit het nestblok komen. Als de eieren bevrucht zijn
zal na ongeveer 28 dagen het eerste jong worden geboren. Voor de
verzorger van de soorten/ondersoorten die tijdens de broedperiode
agressief worden, wordt het nu nog moeilijker om de vogels te benaderen.
Op een leeftijd van veertien dagen moeten de jongen worden geringd.
Naarmate de jongen ouder worden, lijken de ouderdieren nog agressiever
te worden. Vooral als de jongen in de hand worden genomen zal de
opwinding cq. agressie groot zijn. Belangrijk in deze periode is het
verstrekken van voldoende voedsel want naarmate de jongen groeien is er
steeds meer nodig. Op een leeftijd van ongeveer 60 dagen vliegen de
jongen uit. Alvorens ze zelfstandig zijn worden ze dan nog vier tot zes
weken (bij)gevoerd door de ouders.
A. van Kooten .
|
Op zoek naar een goed
en betaalbaar boek over papegaaien?? |
|
De papegaaien

Bestellen?
Klik op de afbeelding |
In dit boek
wordt uitgegaan van de papegaaien, die gemiddeld 35 jaar oud
kunnen worden, die als huisdier worden gehouden. Het boek is
geschreven in samenwerking met Pakara, een vogelbond die zich
inzet voor een beter leefklimaat van de grotere kromsnavels,
zowel in de vrije natuur als in gevangenschap. Duidelijke
adviezen worden gegeven over de aanschaf - waar op te letten qua
gezondheid en huisvestingsmogelijkheden - over de beste leeftijd
waarop de vogel in huis kan worden genomen en wat er bij het
houden van een papegaai komt kijken. Papegaaien vragen
intensieve dagelijkse verzorging en hebben een consequente
opvoeding nodig.
Voor de geďnteresseerde lezer is ook informatie opgenomen over
het kweken met papegaaien en is een aantal soorten beschreven.
Tot slot wordt er uitgebreid aandacht besteed aan de gezondheid
van papegaaien. |
|
 |
|
Costa Rica-amazone |
 |
|
Costa Rica-amazone |
 |
|
Costa Rica-amazone |
 |
|
Costa Rica-amazone |
 |
|
Costa Rica-amazone |
 |
|
Costa Rica-amazone |
 |
|
Costa Rica-amazone |
 |
|
Costa Rica-amazone |
|