|
Ondersoorten
Bij de geelwangamazone worden vier ondersoorten onderscheiden, te weten:
-
Amazona autumnalis autumnalis
-
Amazona autumnalis salvini
-
Amazona autumnalis diadema
-
Amazona autumnalis lilacina
Geelwangamazone -
Amazona autumnalis autumnalis
Formaat:
34 cm. groot.
Ringmaat:
11 mm.
Geslachtsonderscheid:
Man en pop zijn uiterlijk gelijk. De betrouwbaarste manier van
geslachtsbepaling is die van endoscopisch- en of DNA (veer)onderzoek.
Man en pop:
De algehele lichaamskleur is groen. Het voorhoofd en de teugels zijn
rood. De veren van de schedel en nek zijn groen, blauwlila omzoomd. De
naakte oogring is witachtig en de bovenzijde van de wangen en het oordek
zijn geel. Bij sommige vogels is dit geel doorweven met rood of volledig
oranje. De armpennen zijn groen, naar de punt toe donkerblauw. De vogels
hebben een rode
vleugelspiegel, die wordt gevormd door de vijf buitenste armpennen. De
staart is overwegend groen met een geelgroene punt. De buitenste
staartveren hebben daarbij een blauwe buitenvlag. De snavel is grijs tot
hoornkleurig en de irissen van de ogen zijn oranje. De poten zijn grijs.
Salvin amazone -
Amazona autumnalis salvini
Formaat:
35 cm. groot.
Ringmaat:
11 mm.
Geslachtsonderscheid:
Man en pop zijn uiterlijk gelijk. De betrouwbaarste manier van
geslachtsbepaling is die van endoscopisch- en of DNA (veer)onderzoek.
Man en pop:
A. a. salvini
heeft groene wangen en een groene oorstreek i.p.v. gele zoals de
nominaatvorm.
Diadeemamazone -
Amazona autumnalis
diadema
Formaat:
36 cm. groot.
Ringmaat:
11 mm.
Geslachtsonderscheid:
Man en pop zijn uiterlijk gelijk. De betrouwbaarste manier van
geslachtsbepaling is die van endoscopisch- en of DNA (veer)onderzoek.
Man en pop:
A. a. diadema
lijkt op
A. a. salvini
maar het voorhoofd is meer karmijnrood van kleur overgaand naar
donkerrood op de teugels. De wangkleur is blauw bewaasd en de schedel
lila van kleur. Verder is de
A. a. diadema
qua formaat het grootst.
Ecuador- of Lesson amazone -
Amazona autumnalis lilacina
Formaat:
34 cm. groot.
Ringmaat:
11 mm.
Geslachtsonderscheid:
Man en pop zijn uiterlijk gelijk. De betrouwbaarste manier van
geslachtsbepaling is die van endoscopisch- en of DNA (veer)onderzoek.
Man en pop:
A. a. lilacina
onderscheidt zich van de nominaatvorm door een matter rood voorhoofd en
groen-lila achtige schedelkleur. Verder is de kleur van de wangen meer
geelachtig groen.
Herkomst en leefwijze
A. a. autumnalis
heeft zijn verspreidingsgebied van de Caribische zijde van de staat
Tamaulipas in Mexico, zuidwaarts tot Noord-Nicaragua en Honduras.
A. a. salvini
komt voor in Zuidoost-Nicaragua, aan de Caribische zijde van Costa Rica,
Panama, West-Columbia en het uiterste noordwesten van Venezuela.
A. a. lilacina
heeft zijn verspreidingsgebied in West Ecuador en
A. a. diadema
in Noordwest Brazilië tussen de Rio Negro en het bovenliggende
amazonegebied. Geelwangamazones houden zich vooral op in de beboste
gebieden van vochtige laaglanden tot op hoogten van ongeveer 1100 meter.
Hierbij gaat hun voorkeur uit naar de randen van de bossen.
A. a. autumnalis
komt ook voor in droge savannegebieden. Ze leven in hoofdzaak van
vruchten (vooral palm-, citrus-, en mangovruchten), zaden, bessen,
noten, bladknoppen en bloesem van bomen en struiken. De vogels strijken
af en toe neer op graanvelden en richten hier dan behoorlijk wat schade
aan. In sommige gebieden is de populatie geelwangamazones door wildvang
behoorlijk teruggelopen.
De voeding van geelwangamazonepapegaaien
De dagelijkse voeding voor amazonepapegaaien dient grofweg uit drie
(gelijke) delen te bestaan en zou er als volgt uit kunnen zien:
1)
een goed zaadmengsel voor papegaaien. Bij voorkeur zitten er
in een dergelijk mengsel ook palmnoten.
2)
een mengsel van gekiemd zaad, eivoer en universeelvoer. Geef
dit in een verhouding van 1:1:1. Nadat het kiemzaad is geweekt kan hier
het eivoer en het universeelvoer door gemengd worden. Verder is het
verstandig twee keer per week, ondanks dat de vogels er ook vrij over
moeten kunnen beschikken, scherpe maagkiezel en oesterschelpengrit door
het kiemzaad te mengen.
3)
een mengsel van fruit (appel, peer, rozebottel, sinaasappel,
druiven e.d.) en groenvoer (o.a. wortel, tomaat, witlof, paprika,
andijvie e.d.).
Ook
kan bijvoorbeeld 2 keer per week een nat gemaakt en uitgekneed snee
bruinbrood gegeven worden. Vooral als er jongen zijn wordt hier graag
van gegeten. Verder dienen de vogels dagelijks vers drinkwater
aangeboden te krijgen waaraan eenmaal per week een multivitamine wordt
toegevoegd. In de periode dat er jongen zijn dient de dagelijkse
hoeveelheid voedsel sterk verhoogd te worden. Door de voedselbehoefte
van de jongen eten de oudervogels dan een veelvoud van wat ze buiten de
broedtijd eten.
Huisvesting van geelwangamazonepapegaaien
Een goed onderkomen voor een kweekkoppel amazonepapegaaien is een
binnenvoličre van 2,5 x 2 x 2 meter (lxbxh) met daarin een nestkast, een
klimboom en wat (knaag)takken. Bij voorkeur heeft de binnenvoličre nog
een buitenvoličre met een afmeting van bijvoorbeeld 4 x 2 x 2 meter. In
de binnenvoličre dient een verwarming aanwezig te zijn die er voor zorgt
dat in de koude (vochtige) maanden bijverwarmd kan worden tot een
binnentemperatuur van ongeveer 10 °C.
Vanwege de sterke snavels van de vogels is een metalen voličre
(bijvoorbeeld van ijzer of aluminium) omspannen met een zware kwaliteit
gaas een vereiste. Ook de eet- en drinkbakken dienen van metaal te zijn
en zodanig geplaatst te worden dat de vogels ze niet kunnen omgooien.
Kweken met geelwangamazonepapegaaien
Vergelijkbaar met de
blauwvoorhoofdamazonepapegaai,
zie aldaar.
Bijzonderheden
Het verdient aanbeveling de vogels 's winters boven de 10 °C te
huisvesten.
In gevangenschap worden geelwangamazones over het algemeen vrij snel
vertrouwelijk met hun verzorger(s). Het zijn vrij levendige vogels waar
de liefhebber lange tijd veel plezier aan kan beleven. Net als alle
amazonepapegaaien kunnen ze vrij luidruchtig zijn vooral als ze in
broedstemming komen.
A. van Kooten.
|
Op zoek naar een goed
en betaalbaar boek over papegaaien?? |
|
De papegaaien

Bestellen?
Klik op de afbeelding |
In dit boek
wordt uitgegaan van de papegaaien, die gemiddeld 35 jaar oud
kunnen worden, die als huisdier worden gehouden. Het boek is
geschreven in samenwerking met Pakara, een vogelbond die zich
inzet voor een beter leefklimaat van de grotere kromsnavels,
zowel in de vrije natuur als in gevangenschap. Duidelijke
adviezen worden gegeven over de aanschaf - waar op te letten qua
gezondheid en huisvestingsmogelijkheden - over de beste leeftijd
waarop de vogel in huis kan worden genomen en wat er bij het
houden van een papegaai komt kijken. Papegaaien vragen
intensieve dagelijkse verzorging en hebben een consequente
opvoeding nodig.
Voor de geďnteresseerde lezer is ook informatie opgenomen over
het kweken met papegaaien en is een aantal soorten beschreven.
Tot slot wordt er uitgebreid aandacht besteed aan de gezondheid
van papegaaien. |
|