|
Ondersoorten:
De geelvoorhoofdamazone kent de volgende ondersoorten:
-
Amazona ochrocephala ochrocephala
-
Amazona ochrocephala xantholaema
-
Amazona ochrocephala nattereri
-
Amazona ochrocephala panamensis
Geelvoorhoofdamazone -
Amazona ochrocephala ochrocephala
Formaat:
36 cm. groot.
Ringmaat:
11 mm.
Geslachtsonderscheid:
Man en pop zijn uiterlijk gelijk.
In algemene zin zijn de mannen vaak wat forser dan de poppen. Toch komt
het omgekeerde ook voor. De betrouwbaarste manier van geslachtsbepaling
is daarom die van endoscopisch- en of DNA (veer)onderzoek.
Man en pop::
De hoofdkleur van de vogel is groen. De bevedering in de nek is licht
zwart omzoomd. Het voorhoofd, de teugels en de schedel zijn geel. De
vleugelbocht is rood en de hand- en armpennen zijn aan de buitenzijde en
aan de punten violetblauw. Verder heeft de geelvoorhoofdamazone een rode
vleugelspiegel, die wordt gevormd door de vijf buitenste armpennen. De
staart is groen, aan de punt meer geelgroen. De buitenste staartveren
zijn aan de basis rood. De naakte oogring is wit. De snavel is
overwegend grijs, de zijkant van de bovensnavel echter aan de basis
roodachtig. De irissen van de ogen zijn oranje en de poten grijs.
Amazona ochrocephala xantholaema
Formaat:
38 cm. groot.
Ringmaat:
11 mm.
Geslachtsonderscheid:
Man en pop zijn uiterlijk gelijk. In algemene zin zijn de mannen vaak
wat forser dan de poppen. Toch is dit niet algemeen. Er zijn namelijk
ook poppen met een flink postuur. De betrouwbaarste manier van
geslachtsbepaling blijft die van endoscopisch- en of DNA
(veer)onderzoek.
Man en pop:
A. o. xantholaema
lijkt op
A. o. ochrocephala
maar het geel op de kop loopt meer uit naar de achterkop, het gebied
rond de ogen en gedeelten van de wangen en het oordek. Veel vogels laten
een groene voorhoofdsband zien. De borstbevedering is bij deze
ondersoort duidelijk blauw bewaasd.
Amazona ochrocephala nattereri
Formaat:
38 cm. groot.
Ringmaat:
11 mm.
Geslachtsonderscheid:
Man en pop zijn uiterlijk gelijk. In algemene zin zijn de mannen vaak
wat forser dan de poppen. Toch is dit niet algemeen. Er zijn namelijk
ook poppen met een flink postuur. De betrouwbaarste manier van
geslachtsbepaling blijft die van endoscopisch- en of DNA
(veer)onderzoek.
Man en pop:
Deze ondersoort lijkt op
A. o. ochrocephala
maar heeft een duidelijke groene voorhoofdband. De groene voorhoofdband,
de wangen, het oordek en de hals zijn bij de meeste vogels duidelijk
blauw bewaasd. De grondkleur van de bevedering van borst en buik
varieert van geelgroen tot blauwgroen. De rode vleugelbocht laat bij
veel vogels verspreidt voorkomende gele veertjes zien. De bovensnavel is
grijs, aan de zijkanten geelachtig tot roze.
Panama amazone -
Amazona ochrocephala panamensis
Formaat:
35 cm. groot.
Ringmaat:
11 mm.
Geslachtsonderscheid:
Man en pop zijn uiterlijk gelijk. In algemene zin zijn de mannen vaak
wat forser dan de poppen. Toch is dit niet algemeen. Er zijn namelijk
ook poppen met een flink postuur. De betrouwbaarste manier van
geslachtsbepaling blijft die van endoscopisch- en of DNA
(veer)onderzoek.
Man en pop:
A. o. panamensis
lijkt op
A. o. ochrocephala
maar het geel op het voorhoofd en de schedel is V-vormig begrensd. De
teugels en het gebied rond de ogen is groen met een blauwe waas. Ook de
achterkop is blauw bewaasd. Het rood van de vleugelbocht is minder
uitgebreid als bij de
A. o.
xantholaema.
De bevedering rond de dijen is groen, slechts bij weinig vogels
geelgroen. De boven- en ondersnavel zijn hoornkleurig.
Herkomst en leefwijze:
A. o. ochrocephala
komt voor in Zuid- en Centraal Colombia, Venezuela, Guyana, Suriname tot
aan Noord-Brazilië en op het eiland Trinidad.
A. o.
xantholaema
heeft zijn verspreidingsgebied op het eiland Marajó dat aan de monding
van de Amazone ligt.
A. o. nattereri
komt voor van Zuid-Combia tot over Oost Equador, Oost-Peru en
Noordwest-Mato-Grosso tot aan het noorden van Bolivië.
A. o. panamensis
heeft zijn verspreidingsgebied van Noord-Colombia tot West-Panama.
In hun verspreidingsgebied leven geelvoorhoofdamazones in vochtige
tropisch en subtropisch gelegen beboste gebieden tot op een hoogte van
750 meter. Ook houden ze zich op langs bosranden en gebieden met laag
struikgewas. Ze leven paarsgewijs maar ook in groepen en of zwermen van
meer dan tweehonderd vogels.
Op het heetst van de dag zitten ze bij voorkeur in hoge bomen langs de
oevers van de rivieren.
Het voedsel wat ze nuttigen bestaat uit vruchten, zaden, bessen, noten,
knoppen en bloesem van takken. Als nestgelegenheid maken ze gebruik van
nestholten in hoge veelal afgestorven bomen en palmen.
De voeding van geelvoorhoofdamazonepapegaaien
De dagelijkse voeding voor amazonepapegaaien dient grofweg uit drie
(gelijke) delen te bestaan en zou er als volgt uit kunnen zien:
1)
een goed zaadmengsel voor papegaaien. Bij voorkeur zitten er
in een dergelijk mengsel ook palmnoten.
2)
een mengsel van gekiemd zaad, eivoer en universeelvoer. Geef
dit in een verhouding van 1:1:1. Nadat het kiemzaad is geweekt kan hier
het eivoer en het universeelvoer door gemengd worden. Verder is het
verstandig twee keer per week, ondanks dat de vogels er ook vrij over
moeten kunnen beschikken, scherpe maagkiezel en oesterschelpengrit door
het kiemzaad te mengen.
3)
een mengsel van fruit (appel, peer, rozebottel, sinaasappel,
druiven e.d.) en groenvoer (o.a. wortel, tomaat, witlof, paprika,
andijvie e.d.).
Ook
kan bijvoorbeeld 2 keer per week een nat gemaakt en uitgekneed snee
bruinbrood gegeven worden. Vooral als er jongen zijn wordt hier graag
van gegeten. Verder dienen de vogels dagelijks vers drinkwater
aangeboden te krijgen waaraan eenmaal per week een multivitamine wordt
toegevoegd. In de periode dat er jongen zijn dient de dagelijkse
hoeveelheid voedsel sterk verhoogd te worden. Door de voedselbehoefte
van de jongen eten de oudervogels dan een veelvoud van wat ze buiten de
broedtijd eten.
Huisvesting van geelvoorhoofdamazonepapegaaien
Een goed onderkomen voor een kweekkoppel amazonepapegaaien is een
binnenvoličre van 2,5 x 2 x 2 meter (lxbxh) met daarin een nestkast, een
klimboom en wat (knaag)takken.
Bij voorkeur heeft de binnenvoličre nog een buitenvoličre met een
afmeting van bijvoorbeeld 4 x 2 x 2 meter. In de binnenvoličre dient een
verwarming aanwezig te zijn die er voor zorgt dat in de koude (vochtige)
maanden bijverwarmd kan worden tot een binnentemperatuur van ongeveer 10
°C. Vanwege de sterke snavels
van de vogels is een metalen voličre (bijvoorbeeld van ijzer of
aluminium) omspannen met een zware kwaliteit gaas een vereiste. Ook de
eet- en drinkbakken dienen van metaal te zijn en zodanig geplaatst te
worden dat de vogels ze niet kunnen omgooien.
Kweken met geelvoorhoofdamazonepapegaaien in de voličre
Nestblok:
Als nestgelegenheid kan een van dik hout gemaakte nestkast of een
uitgeholde natuurstam gegeven worden. Deze dient een bodemoppervlak te
hebben van 30 x 30 cm. en een hoogte van 50 cm. Het invlieggat dient een
doorsnede te hebben van ongeveer 12 cm. Ook nestblokken met andere
afmetingen, bijvoorbeeld 80 x 40 x 40 cm., worden door de vogels
geaccepteerd. Over het algemeen zijn ze hier niet al te kieskeurig in.
Om de vogels te helpen bij het in- en uit
gaan van het blok is het aan te raden de binnenzijde van het blok onder
het invlieggat te voorzien van een strookje gaas en of krammen. Verder
is het aan te bevelen een inspectieluikje aan te brengen. Zorg er
daarbij voor dat het luikje vanaf de buitenzijde van de voličre kan
worden geopend. Hiermee kan het broedproces worden gevolgd zonder de
vogels al teveel te storen.
Nestmateriaal:
Als nestmateriaal dient een mengsel van (onbemeste)potgrond en
houtspaanders in het blok te worden aangebracht. Ook kan een dik stuk
vermolmd hout gegeven worden. Dit wordt dan door de vogels geheel stuk
geknaagd waardoor een prima bodembedekking in het nestblok ontstaat.
Kweek:
Komt overeen met die van de
blauwvoorhoofdamazone,
zie aldaar.
Bijzonderheden:
A. o.
ochrocephala,
maakt als nestgelegenheid in het wild ook wel gebruik van verlaten
nesten van boomtermieten.
A. van Kooten.
|
Op zoek naar een goed
en betaalbaar boek over papegaaien?? |
|
De papegaaien

Bestellen?
Klik op de afbeelding |
In dit boek
wordt uitgegaan van de papegaaien, die gemiddeld 35 jaar oud
kunnen worden, die als huisdier worden gehouden. Het boek is
geschreven in samenwerking met Pakara, een vogelbond die zich
inzet voor een beter leefklimaat van de grotere kromsnavels,
zowel in de vrije natuur als in gevangenschap. Duidelijke
adviezen worden gegeven over de aanschaf - waar op te letten qua
gezondheid en huisvestingsmogelijkheden - over de beste leeftijd
waarop de vogel in huis kan worden genomen en wat er bij het
houden van een papegaai komt kijken. Papegaaien vragen
intensieve dagelijkse verzorging en hebben een consequente
opvoeding nodig.
Voor de geďnteresseerde lezer is ook informatie opgenomen over
het kweken met papegaaien en is een aantal soorten beschreven.
Tot slot wordt er uitgebreid aandacht besteed aan de gezondheid
van papegaaien. |
|